Over mijzelf

Het is ongemakkelijk jezelf te kwalificeren, maar de mensen om mij heen vinden mij stoer, maar toch vrouwelijk, sportief en avontuurlijk. Ze vinden mij mensgericht, iemand die makkelijk verbinding maakt en relationeel en communicatief sterk is, empathisch, integer, zich onderscheidend als minderheid, die zich daarin een rolmodel toont. Ik ben verder een echt buitenmens, een natuurliefhebber en ik ben gek op dieren, met een specifieke liefde voor paarden en honden.

Studie & werk

Na mijn Vwo-diploma in 1982 ben ik als een van de eerste vrouwen naar de Koninklijke Militaire Academie (KMA) gegaan om beroepsofficier bij de luchtmacht te worden. In die tijd geen gebruikelijke keuze. Vrouwen waren toen nog sterk in de minderheid en het was in veel opzichten geen vrouwvriendelijke omgeving. Tijdens die opleiding ben ik mentaal, fysiek en intellectueel gevormd. Ik heb veel geleerd en ervaren op het gebied van samenwerken, leiderschap, aanpassings-, doorzettings- en incasseringsvermogen.

Na mijn afstuderen ben ik als officier in verschillende leidinggevende functies op diverse luchtmachtonderdelen werkzaam geweest; hoofdzakelijk in het vakgebied Human Resource Management (HRM). In 2000 heb ik op eigen verzoek de luchtmacht als hoofdofficier verlaten en ben ik in het bedrijfsleven aan de slag gegaan, ook binnen het vakgebied HRM. Eerst bij de KEMA (nu DEKRA), daarna bij OHRA-verzekeringen.

Naast mijn baan ben ik eind 2010 begonnen met een wetenschappelijke studie tot Master "Management, Culture & Change" (MCC) met als specialisatie “Coaching & Begeleiding”. Medio 2013 heb ik deze succesvol afgerond.

Begin 2015 ben ik mijn eigen onderneming gestart: “Wheels of Change”.

Download mijn uitgebreide CV

Mijn ongeval

In 2004 heeft ook mijn leven een dramatische wending genomen. Tijdens een droomvakantie in Zuid Afrika is een vluchtende giraffe over onze jeep gestruikeld en heeft met die klap mijn rug gebroken. Bijna fataal, maar ik heb het overleefd. Het gevolg is wel een dwarslaesie: mijn onderlichaam is verlamd en gevoelloos vanaf mijn navel. Een ingrijpende verandering van een avontuurlijk, zelfstandig en sportief leven naar alles opnieuw moeten leren in een rolstoelgebonden bestaan. Dat betekent een worsteling met emoties van onzekerheid, angst, weerstand en boosheid. Het betekent ook loslaten en een overgave aan wat het nu is. Inmiddels functioneer ik al geruime tijd helemaal zelfstandig en doe vrijwel alles wat ik voor mijn ongeluk ook deed. Het is mij zelfs gelukt om weer op mijn eigen paard te rijden.

Omdat het bijna fatale ongeval in Zuid Afrika zo bizar was en vanwege de wijze waarop ik mijn leven weer heb weten op te pakken, heb ik van diverse zijden de nodige media-aandacht gehad. Ik ben door verschillende kranten (ook in Zuid Afrika) en tijdschriften geïnterviewd. Ook heeft de regionale omroep Gelderland twee keer een item over mij uitgezonden. In 2014 is een TV-reportage over het ongeluk gemaakt die te zien is in onderstaande twee video's:

Het is een heftige periode geweest om na het ongeluk mijn leven weer op te pakken. Ik heb mijn zelfvertrouwen en plezier in het leven weer moeten zien terug te krijgen. Hierbij hebben mijn liefdes een grote rol gespeeld.

Mijn Liefdes

Robby is mijn lief en omdat ook zijn leven door mijn dwarslaesie drastisch is veranderd spreken wij vaak over 'onze' dwarslaesie. We hebben samen diepe dalen meegemaakt, maar het is ons altijd gelukt daar weer uit te kruipen en plezier te hebben. We ondersteunen elkaar, maar we dagen elkaar ook uit met als resultaat een zo gewoon mogelijk leven.

Mijn tweede liefde is paarden, in het bijzonder mijn paard Kellen. Ik had haar al voor het ongeluk. Wat in eerste instantie onmogelijk leek – weer zelfstandig op haar rijden – is toch gelukt. Onze subtiele manier van rijden, onze bijzondere samenwerking en communicatie hebben we zelfs op diverse internationale concoursen mogen demonstreren. Groot was mijn verdriet toen ze eind 2012 heel plotseling overleed. Het heeft drie-en-een-half jaar geduurd voordat ik de draad van het paardrijden kon oppakken en inmiddels rijd ik weer met veel plezier.